De man die zichzelf uit de club zette

Een stukje geschiedenis: merkwaardige figuren

Bij Format C hebben we soms rare toestanden meegemaakt. In de loop van de tijd hebben we heel wat leden aangesloten, maar we hebben er ook veel zien heengaan. Of beter gezegd: er waren ook heel wat leden die wegbleven. Soms onder huiselijke omstandigheden, soms omdat ze het niet naar hun zin hadden, soms ook omdat ze de moed verloren. Gelukkig hebben we nooit leden uit de club moeten zetten. Wel hebben we meegemaakt dat iemand zichzelf uit de club zette.

We zullen geen namen noemen want ons Clubblog staat open en bloot op het internet en iedereen kan de blog lezen. Niet omdat we onwaarheden vertellen, maar omdat sommige dingen als kwetsend kunnen over komen. Vooral als je een stommiteit begaat door jezelf uit de club te zetten.

G was een interessant lid. Hij was een professioneel die werkzaam was in een gereputeerd nationaal softwarebedrijf. We keken dus tegen hem op en waren aanvankelijk heel blij met een clublid zoals hij. We vroegen hem dan vlug om in het bestuur te komen, wat hij grif accepteerde. We hadden nooit zo weinig moeite moeten doen om iemand te overhalen om in het clubbestuur te krijgen. Daar waren we aanvankelijk gelukkig mee. Al duurde die blijdschap niet lang.

Bestuursvergaderingen, die anders altijd heel plezierig waren om mee te maken, begonnen stroef te verlopen. Meer nog, G. had overal zijn (negatief) zegje over. Vooral met mij, de voorzitter, boterde het niet. Alles wat ik voorlegde, wees hij af. Bestuursvergaderingen waren dan ook niet aangenaam meer om mee te maken en het kwam dan ook tot botsingen tussen G en mij. Het werd mij dan vlug duidelijk dat G mij wilde wegwerken, voorzitter wou worden en de touwtjes bij Format C. in handen nemen.

Nu is het zo dat we enkele zeer brave bestuursleden hebben en dat is maar goed zo. Dat ze zich weinig bemoeiden met de debatten tussen ons, moet voor G een teken geweest zijn dat ze achter hem stonden. Wat hem achteraf zuur zou opbreken.

G moet nochtans nogal zeker geweest zijn van de steun van het bestuur en hij waagde dan ook zijn kans. Zekere dag stuurde hij aan alle bestuursleden een e-mail met als dringende eis een bijzondere bestuursvergadering samen te roepen. Op die vergadering zou hij zichzelf kandidaat stellen als nieuwe leider van de club en wanneer niet iedereen hem daarbij zou steunen, zou hij ontslag nemen.

De bijzondere vergadering kwam er, maar geen enkele van de aanwezige bestuursleden schaarde zich achter hem. Daar hij stoutweg vooropgesteld had, dat hij bij gebrek aan vertrouwen tegenover zijn persoontje, ontslag zou nemen, stond hem niets anders te doen dan op te stappen.

We hebben hem nooit meer gezien.

Ouwe Leon