Peter 'de Smurf' Rubbens

Een stukje geschiedenis: merkwaardige figuren

Een club, zoals de onze, bestaat niet alleen uit merkwaardige periodes en voorvallen die hun stempel drukten op het bestaan van de club. Er waren ook merkwaardige figuren die een belangrijke rol gespeeld hebben, maar die om een of andere reden maar een bepaalde tijd gebleven zijn. Ja, waar we zelfs niet eens van weten of ze nog in leven zijn. Telkens zo iemand verdween, moest de club weer op krachten zien te komen. Zo belangrijk waren ze.

Een van die merkwaardige leden was Peter ‘de Smurf’ Rubbens. Dé gamer bij uitstek in onze club. Hij zou een belangrijke rol spelen in onze vereniging en al vlug opgenomen worden in het bestuur waar hij jarenlang deel van uitmaakte. Hij kwam vrij opvallend binnen als lid en verdween op een stormachtige manier. Slachtoffer van zijn karakter. Een hoogoplopende ruzie met mij, eindigde in mijn ontslag als voorzitter van de club. In de loop van de week die volgde, nam hij ook zijn ontslag. Misschien wel geschrokken wat hij veroorzaakt had. Net zoals ik nam hij ontslag als bestuurslid, maar niet als lid. De week daarop was ik weer op post, maar Peter hebben we nooit meer gezien. Ik in elk geval niet. Ik heb hem gemist, en doe dat nog.

Niet dat Peter zo’n aangenaam mens was in de omgang. Verre van. Toch hielden we van Peter. Hij was een echte computerfreak en nog meer was hij een supergamerfreak. Zijn belangstelling voor games stond nog een stage hoger die dan van onze voorzitter Dirk. En dat wil wat zeggen. Als speler stelde hij niet zoveel voor. Zeker niet wat de schietspelletjes betrof. Wat misschien wel lag aan het feit dat hij zijn muis… omgekeerd gebruikte. Waar we hem dikwijls mee op zijn paard zetten, maar waar hij niet om gaf. Hij was er van overtuigd dat gamen met een omgekeerde muis, beter was. En dat bleef zo, al zou de wereldkampioen van de gamers hem verteld hebben dat het andersom moest. Want zo was Peter: zijn mening, was de beste, en daar bleef het bij. Zo hebben we nog meegemaakt dat we voor een of ander voorstel moesten stemmen en hij als enige tegenstemde. Zijn commentaar daarop was dan: ‘Jullie hebben wel de meerderheid, maar ik blijf er bij dat ik gelijk heb.”

Over computerspellen en firma’s die deze games maakten, wist hij alles. Ooit heeft hij zelf met een aantal gamers van onze club een bezoek gebracht aan een Vlaamse firma die zich gespecialiseerd had in het maken van computerspelletjes. Verder was hij gek op alle gadgets over computerspellen die uitkwamen. Heel dikwijls liet hij hele dure gadgets uit Amerika overkomen om ze dan op een feest van onz club als prijzen weg te schenken. Op die feesten, gamerstornooien of opendeurdagen was hij een echte mecenas.

Elke week had ‘de Smurf’ ook altijd de nieuwste spelletjes in zijn bezit. En die kwamen niet van softwarepiraten noch waren ze van het internet geplukt. Elk spel betaalde Peter, die voor de BSA (Business Software Alliance) wel kon doorgaan als een echte heilige, want Peter was echt kwaad op andere clubleden die in het bezit waren van illegale software. Dat liet hij ook soms luid blijken, want soms wel tot situaties leidde waarbij sommige mensen (jongeren) die niet over de financiële mogelijkheden van celibatair Peter beschikten, om elke week de nieuwste gamessoftware aan te schaffen. Op de opendeurdagen van de club kon Peter dan moeiteloos een grote stand opzetten met al die mooie dozen waarin de spelletjes verpakt waren geweest. Op de Gamers Zondagen had hij ook altijd een grote doos mee met tientallen gekochte spelletjes waar de andere deelnemers met blinkende ogen en een droge mond naar keken.

Peter ‘de Smurf’ Rubbens, was ook de uitvinder en bezieler van de befaamde Gamers Zondagen die regelmatig om de maand doorgingen bij de club, maar dat is een ander verhaal. Toen één van de Gamers Zondagen niet konden doorgaan wegens verbouwingswerken in de vergaderzaal, leidde dit tot hoogoplopende ruzie met de voorzitter en eindigde met het ontslag van mij als voorzitter. Blijkbaar geschrokken, nam hij ook ontslag als bestuurslid. Maar ondanks hij zorgde voor een van de zwaarste crisissen in de club, vind ik het nog altijd spijtig dat ‘de Smurf’ toen verdwenen is.

Ouwe Leon