Geschiedenis van de club

Het begin

Computerclub Format C: heeft al een rijke en bewogen historie achter de rug. De club werd door Philip Verkercke gesticht in september 1993 onder de naam SOS Service Computer Club. Na allerlei omzwervingen vond de club onderdak in de Kring Kristus Koning, Rerum Novarumplein (Zwijnaardesteenweg), adres waar de club nu nog altijd zijn wekelijkse bijeenkomsten houdt.

Enkele maanden na de stichting van SOS Service Computer Club werd Emiel Schalck opgenomen in het bestuur. In 1996 kreeg de club, na een geslaagde Opendeurdag, een flinke versterking van leden met o.a. Leon Van Nevel, Willy De Keyser en Dirk Vandendriessche, die een belangrijke rol zouden spelen in de verdere ontwikkeling van de club.
Een nieuw bestuur…

Ongeveer een jaar later onderging de club enkele flinke wijzigingen. Tot dan toe werd de club zowat uitsluitend geleid door de toenmalige voorzitter, die eveneens het volledige beheer had van de kas. Na een vrij woelige bestuursvergadering, waarvan ondertussen ook Leon Van Nevel en Willy De Keyser deel uitmaakten, werden de bestuursposten anders verdeeld. Philip Verkercke bleef voorzitter, Leon Van Nevel werd secretaris, Emiel Schalck schatbewaarder en Willy De Keyser ondervoorzitter.

In de herfst van 1997 werd de club geconfronteerd met het ontslag van de voorzitter. Er diende dus een nieuwe voorzitter gekozen te worden maar op de dag van de verkiezing trokken twee van de drie kandidaten zich terug en werd Leon Van Nevel de nieuwe voorzitter. Emiel Schalck werd secretaris/schatbewaarder terwijl de andere bestuursfuncties dezelfde bleven.
Een nieuwe naam…

De club had ondertussen flinke vorderingen gemaakt, telde toen zo’n 70 leden en had een sub-afdeling Gamers onder de leiding van Peter Rubbens. Ongeveer een jaar later veranderde de club van naam en werd Computerclub Nieuw Gent.
De BSA

Einde 1998 beleefde de club zijn woeligste periode uit zijn bestaan en werd geconfronteerd met de beruchte BSA Business Software Alliance . Een van de leden was gesnapt bij het verhandelen van gecopieerde software en had daarbij (onterecht) naar de club verwezen. Uit vrees dat club het slachtoffer zou worden van de daad van een van haar leden, werd de club (voorlopig) opgedoekt. De vereniging telde toen zo’n 100 tal leden.
Computerclub Format C:

Twee maanden later startte de club opnieuw onder de huidige naam Computerclub Format C:, zonder sub-afdeling gamers, met een minimum-leeftijd van 18 jaar en met alleen maar gevorderden (Freaks). Er werd opgestart met amper 20 leden en met de bedoeling de club opnieuw uit te bouwen, maar dan meer in de richting van de kwaliteit dan van de kwantiteit.

Leon

Ter nagedachtenis van Edwige Swinnen

Edwige bij overhandiging prutsbeker

Ter nagedachtenis

Edwige, die lieve oude dame die ons de weg wees.

Woensdag (18.07.2012), toevallig anders een clubdag maar door verlofperiode een gesloten lokaal, hebben we in het Crematorium Westlede in Lochristi, definitief afscheid genomen van ‘ons’ Edwige.
Opzettelijk vernoem ik geen familienaam omdat dat in de club niet gebruikelijk is. We zijn gewoon vrienden en vriendinnen en al hebben we heel slimme freaks en absolute beginners zijn we gelijken onder elkaar. Daarom ‘ons’ Edwige.
Er waren heel wat leden komen opdagen. Zelfs leden die we in maanden niet meer gezien hadden. Vooral vrouwen. Afscheid nemen doet vrouwen meer pijn. Treuren doen ze dieper.
Het afscheid was zeer sereen. Geen holle woorden, alleen treurnis om een lieve oude dame (81) die er nu niet meer is. Die sterk zal gemist worden. Zeker in onze computerclub. Haar computerclub.
Ja, we zullen je missen Edwige. Het klinkt als een cliché, maar is het niet. We zijn er zeker van dat je geliefd was bij iedereen in onze club. We hadden allemaal heel veel respect voor je. Voor je moed waarmee je je problemen te lijf ging. Want je had het er moeilijk mee, dat was wel duidelijk. Maar opgeven hoorde er blijkbaar niet bij.
Je broer dacht net hetzelfde over je toen hij een korte levensschets van je gaf tijdens de plechtigheid. Een nooit afnemende drang naar kennis door op heel late leeftijd nog het computerjargon machtig te willen worden. Drang naar wetenschap, kunst en technologie. Superintelligent, noemde hij je.
Wij kunnen dat gerust bijtreden al kennen we maar een klein stukje (5 jaar) van je blijkbaar heel interessante leven. Wat voor ons ruim voldoende was om je goed te leren kennen. Van jong tot oud, want je was niet de enige veteraan bij Format C. Oud worden is geen synoniem voor Alzheimer, maar voor drang om nog meer kennis op te doen. Dat heb je wel bewezen.
Edwige. We zullen je ons dan ook altijd herinneren aan een lieve, vriendelijke, geduldige oude dame die ons de weg wees om nooit de moed te laten zakken.

(Ouwe) Leon